نوروز، چکیدۀ جهان بینی ایرانی

حسن احمدی فرد - پدران و مادران ما از هزاران سال پیش «اعتدال» ها و «انقلاب »ها را می شناخته اند؛ یعنی می دانسته اند که اولین روز تیرماه بلندترین روز سال، و شب اول زمستان بلندترین شب سال است. آن ها همچنین می دانسته اند که در اول بهار و اول پاییز طول روز و شب با هم برابر می شود. اجداد ما برای هرکدام از این مناسبت ها جشنی پیش بینی کرده بودند. در این میان نوروز بزرگ ترین این جشن ها بوده و همچنان هست. تنها دوام و بقای جشن نوروز از پس روزها و روزگارهایی که بر ما ایرانی ها گذشته کافی است که نشان بدهد فرهنگ کهن ما مردم چه ریشه ای ` دارد. نوروز ایرانی ترین جشن سال است. همۀ عناصر فرهنگ کهن ایرانی را می توان در نوروز پی گرفت. در یکی از نزدیک ترین روزها به نوروز جشنی برگزار می شود که یادآور عبور سیاوش از دالان آتش و اثبات پاکدامنی اوست. ایرانی ها همچنین در آخرین روزهای مانده به سال نو به یاد درگذشتگان خیرات می کنند. آن ها بر سر قبور رفتگان حاضر می شوند و بر خاک آنان آب می پاشند که جلوه ای از طلب پاکی و آمرزش برای درگذشتگان است. ایرانی ها در این ایام ایرانی ترین خوراکی، یعنی سمنو، را می ...