در سال خروس، به هم نپریم، با هم بپریم

علیرضا لبش - از بین حیوانات اهلی و وحشی، امسال نصیب خروس شده و خروس بینوا شده نماد سال جدید. خروس، از سویی، صبح و طلوع خورشید نو را نوید می دهد و، از طرفی، به اطرافیان می پرد و بنای جار و جنجال دارد. خروس نماد بیداری هم هست، بیداری از خوابی خوش، با صدای خواندن خروس خوش خوان. همچنین این خروس ممکن است بی محل باشد و وقت و بی وقت بخواند و خواب خوش را از چشم همه بپراند. می خواهم بگویم خروس هم می تواند عاقل و خوش صدا باشد و هم بی عقل و بد ادا؛ این به خودمان مربوط است که صبح سال نو که از خانه بیرون می زنیم کدام خروس را بخریم و به خانه بیاوریم. حال می پرسی: «از کجا بدانیم کدامش خوش صداست و کدامش بد ادا؟! خروس بی پیر به هندوانۀ دربسته می ماند که تا یک روز در خانه ات نماند نمی فهمی که بی محل است یا محل دار!». می گویم: «خودت باید بفهمی. صبح نوروز که سرحال و قبراق از خانه بیرون زدی، بعد از اینکه سری به بزرگ ترها زدی و عیدی کوچک ترها را دادی، وقتی سر حوصله به بازار خروس فروشان نوروزی رفتی، توی چشم حیوانی که انتخاب کردی زل می زنی و می پرسی: تو خوش صدایی یا بد ادا؟! آن وقت، اگر خروس شناس باشی، ...